13 Kasım 2016 Pazar

N.H. ÖDEV-6





"..açık mavi gömlek ütülü de ne giyilir ki bunun altına dün banka müdürü dört kere aradı bir kredi verecek tutturmuş ilmühaber kağıdı diye her seferinde evrak tazelemenin ne anlamı var verdik ya daha önce nerde şu anahtarlar her şey sırlara karıştı bir de kirliye bakayım var mı idare edecek bir pantolon saçlarını tarayayım dedim sadece dokunmak istedim o nasıl surattı öyle sanki saçlarını yolayım dedim tam üç hafta oldu be insaf lekeli değil buruşuk yalnız şimdi de ütü ara çok içiyormuşum gündüz içmiyorum ki ben bu küskünlük daha ne kadar sürecek anahtarlar pantolonun cebindeymiş saat oniki olmadan muhtara uğrarım ordan bankaya kadın ruhundan anlamıyormuşum bütün parayı içkiye veriyormuşum kadın ruhu hep parayla doyuyor nedense bu gömleğe kahverengi pantolon pek olmadı ama her neyse krediyi alınca bir takım da elbise alırım vurdu kapıyı çıktı sabahın köründe apartman ayağa kalktı belki onunla gideriz çarşıya ona da alırız bir elbise barışır mı acaba başım çatlayacak sabahları şarabın içine ekmek doğrayıp kahvaltı niyetine çorba gibi içermişim lafa bak beyaz gömleği mi giyseydim şeytan diyor patlat duvara çerçeveyi gerçek hayatta yan yana değiliz fotoğrafta durunca ne anlamı var.."



----------------

Bilinç akışı tekniği ile bir yazı..

Photo : Michael Carson






4 Kasım 2016 Cuma

N.H. ÖDEV-5



o gün haline acıyıp evinin kapısını açmıştı iyi kalpli birisi, kapıdan girerken "burada öyle çok uzun boylu kalamazsın" diye de söylenmişti. hiç ses etmeden kabullenmiş, şimdi kalayım da gerisini sonra düşünürüm demişti kendi kendine. alışıktı bu duruma. bir sıfır mağlup başlamıştı hayata, ne ana ne baba kendi başına yaşama tutunmaya çalışmış, alışmıştı da ama kendinden başka can da taşıyordu şimdi içinde. kim bilir belki de birden fazla. parası pulu yoktu ki bir doktora görünmek için. zaten istese de görünemezdi. sıcak yatağında iyice gerindi, uzun uzun esnedi. 

mart ayı dert ayı. ne güzel ısınmıştı havalar, şimdi kiraz dallarına kar düştü beyaz beyaz. doğum haziran sonu gibi. boyu devrilesice, hamile bıraktığı yetmezmiş gibi bir de hiç oralı değil. daha kaç kızın kanına girmiş ırzına geçmiştir bilmem, bilmek de istemem. beyefendinin keyfi yerinde. ailesi zengin, sefalet yoksulluk bilmez. tok açın halinden anlar mı? çok kızıyorum. sokağa düşmeye gör. sevip okşayanı da oluyor, tekme savuranı da. evlatlık vereceğim mecbur. kendi karnımı doyuramazken nasıl bakayım çoluk çocuğa. 

üç dört gün daha kaldıktan sonra, istenmediğini anladı. kapı artlarında fısır fısır sesler duyuyordu. kendinden konuşuluyordu belli. bir sabah sessizce ayrıldı evden. günlerce gecelerce orada burada başını sokacak bir çatı, bir lokma yemek ararken nihayet gönlüne göre bir yer buldu. konu komşunun da yardımıyla geçinip gitti. derken doğum sancıları başladı. o güzel kahraman anne iki oğlan bir kız doğurdu.

şu bıyıklara, şu patilere kurban olurum. evlat ne tatlı şeymiş. misler gibi kokuyorlar. çok şükür sağlıklılar. ödüm kopuyor bir yerlerine bir şey olacak diye. oğlanlar bakar başlarının çaresine de kıza üzülüyorum. kaderi benim gibi olmasa bari. 


__________________

iç monolog tekniğiyle bir yazı


foto : http://pioneersettler.com

3 Kasım 2016 Perşembe

f-ödev 3

























Var mıydın sahiden, yoksa bir şarkının anısı mı uydurdu seni. Arada sırada beraber olduğumuz zamanları düşünüyorum, mesela ölecek kadar mutlu olduğunu söylediğin zamanları. Benim için doğru kişi olduğunu düşünüyordum ama yanında kendimi hep yalnız hissediyordum. Bazı mutsuzluklara bağımlı olabiliyorsun. Aşk da budur. Arada sırada bana kazık attığın zamanları düşünüyorum. Nasıl da her seferinde kendimi sorumlu hissettirmiştin. Her söylediğin lafın altında anlamlar arayarak, hayatımı zindana çevirmiştim. Bütün bunlar yetmezmiş gibi arkadaşlarını gönderip eşyalarını aldırdın, üstüne bir de telefon numaranı değiştirdin, hiç bir şey yaşanmamış gibi davrandın. Bunlara hiç gerek yoktu. Artık sadece bir zamanlar tanıdığım birisisin.


-------------------

Gotye'ye selam olsun. :)

“Var mıydın sahiden, yoksa bir şarkının anısı mı uydurdu seni” ile başlayan bir paragraf yazınız..

Photo by Xuan loc Xuan on Behance

f-ödev 2






















İçeri giren ışık huzmelerinde tozlar uçuşan karanlık odanın diş titreten soğuğuna aldırmadan ceketsiz duran, yeşil siyah mor çiçek desenli kısa elbise giymiş, mor kalın çoraplı, siyah uzun çizmeleri dizlerini örten, öfkeden kaşları çatılmış, burnu kızarmış, sarı kahve röfleli saçlı, uzun metal küpeleri omzuna değen, güneş gözlüklerini çıkarmamış makyajsız kadın, bir elinde tuttuğu gümüş renkli kocaman telefonun numaralarını tuşlarken, kurşun renkli tepelerin ardından çıkıp evin önüne doğru uzanan iki yanı bodur ağaçlıklı çakıl taşlı yoldan, üç tekerlekli bir bisikletin, bir köpeğin, dört çocuklu başı sımsıkı örtülü bir kadının ellerinde büyük kestane çuvallarıyla eve doğru geldiğini gördüğü, önünde  toz içinde tam yirmi altı tane karasineğin açık kanatlarıyla sırt üstü yattığı, boyaları yer yer dökülmüş her yanı örümcek ağı kaplı eski ahşap çerçevesinin içinde rüzgar estikçe öne arkaya sallanıp zangırdayan, kırık köşesinden soğuk havanın rüzgarın uğultusuyla beraber içeri dolduğu kirli cama diğer eliyle dokununca ince uzun parmaklarına taktığı iri gümüş yüzükler odanın sessizliğini bozdu.



-------------------

Hiç bağlaç kullanmadan bir sahneyi 150 kelimelik tek cümle halinde yazınız.