Gözlerini her açışında, tavandaki rutubetli yamaları birşeylere benzetmeye çalışıyordu. Perdelerin arasından sızan ince ışık bile onu öyle rahatsız ediyordu ki karanlık arayarak tekrar yorganın altına sığınıyordu. Kıpırdadığında kaburgalarındaki sızı nefesini kesince, bedeninin zaten pek az olan eti, yer yatağını dolduran her bir yün topağının arasında ezilip acıyordu. Ne bu yatak kendi yatağı, ne de burası kendi eviydi. Kendi evinin şehirde kaldığını, camına "SATILIK" yazısının asıldığını, bir daha asla oraya dönemeyeceğini biliyordu.
O günden beri herkesin davranışları tuhaftı. Günlerdir evi doldurup boşaltan kalabalığın fısıltıları geliyordu kulağına;
"Çok ağlıyor mu?"
"Ah yavrum!"
"Hiç bir şey anlattı mı?"
"Sizinle de mi konuşmuyor?"
"Hiç ağlamıyor, çok korkmuş yavrum" diyordu anneannesi, "zaman her şeyin ilacı"..
Babası ağlamasına çok kızardı "erkek adam ağlamaz, sus lan!". Bu yüzden ağlamayı unutmuştu, çok canı yanarsa çenesini acıtana dek dişlerini sıkar, yine de ağlamazdı. Şu an ağlamayı gerçekten istemiyordu. Tek hissettiği kalbinin ortasındaki kocaman boşluktu. Babası bir fabrikada işçiydi. Tek maaşla ev geçindirmenin zorluğunu dilinden düşürmezdi. Her gece eve geç gelir, berbat içki kokardı. Çoğu zaman babası gelmeden uyuduğuna sevinirdi.
Şimdi babası tasarlayarak, canavarca hisle adam öldürme suçlamalarından müebbet hapis cezasına çarptırılmıştı. Onu bir daha görmek zorunda olmadığına sevindi. Gazeteler babasını "Z şehrinin kasabı" diye manşetlerine taşıdılar. Bir cinnet anında karısını tam on sekiz yerinden bıçaklamıştı. Okuldaki arkadaşlarının, onu tanıyan tanımayan herkesin bu durumu en ince detayına kadar bildiklerinden emindi ama kendisi çok fazla şey hatırlamıyordu.
O gün bir arkadaşı onu evlerine çağırmıştı. Annesinden izin almak için koşarak eve gitti. Apartmanın bahçe kapısıyla bina kapısını birleştiren yolun kenarlarına dikili güllerden birini koparırken ellerini kanattı. Annesi gülleri çok severdi o da annesini. Annesi de bir zamanlar gül gibi kokardı. Kendi anahtarıyla kapıyı açtı. Holün hemen yanındaki banyoya baktı, haftalardır yıkanmamış kirli çamaşırlardan başka bir şey göremedi. Mutfağa girdiği anda annesinin bakışıyla soru sormanın zamanının olmadığını anladı. Hiç bir şey sormadı. Sigara içen annesinin karşısına oturdu, gülü, henüz toplanmamış kahvaltı masasının üstündeki bıçağın yanına bıraktı. Lavabodaki bulaşıklar, sigara kokusu, her şey midesini bulandırıyordu. Annesi çok kötü görünüyordu, yağlı saçları taranmamış, şiş gözleri kıpkırmızıydı. Annesinin bu hali yaklaşık üç yıldır, kardeşinin ölü doğumundan beri aynıydı. Kadın gülümsemek istedi, bunun yerine yanaklarından süzülen yaş önündeki boş çay bardağına düştü.
"Baban aradı. İşten kovulmuş, eve geliyor"
Annesine sarılmasıyla, gürültüyle sokak kapısının açılıp babasının mutfağa girmesi bir oldu. Gözlerinin akı kırmızıya dönmüş, sendeliyordu;
"Allah'ın belaları, beni mi çekiştiriyorsunuz?"
Babası annesinin üstüne yürüdüğünde engel olmak istediğini, babasının onu okul ceketinin yakalarından tutup mutfak tezgahına fırlattığını hatırladı. En son hissettiği sağ kaburgalarında ve başının sağ tarafındaki keskin acıydı. Gazetelerin bahsettiği on sekiz bıçak darbesini hiç görmemişti. Uyandığında, annesi bir kan gölünün ortasındaydı, havadaki keskin soğuk kan kokusu düşünmesini zorlaştırıyordu. Ne zaman kalktığını yan komşunun zilini nasıl çaldığını hiç hatırlamıyordu.
Perdelerin arasından sızan ölü ışık artık gözlerini acıtmıyordu. Ortalık kararıyordu. Bakışlarını yorgandan dışarı çıkmış ayaklarından ayırıp doğrulmaya çalıştı, beceremedi. O sırada dışarıdan gelen teyzesinin tanıdık sesini duydu.
"Uyuyor mu?"
"Kabus görüyor mu?"
"Annesini soruyor mu?"
Kapısı açılıp, ışık düğmesi çevrildi.
"Canım oğlum"
Dişlerini ne kadar sıksa da ağlamasına engel olamadı. Teyzesi ona sarıldığında, bu kokuyu çok iyi bildiğini anımsadı. Gül gibi kokuyordu.
____________
Ödev konusu :
Nihat Hatipoğlu tarzı yazı yazın.
Okuyanın ya göz pınarları dolacak ya da donu..
şaka!
hoca en az 25 sayfalık text verdi, doldurun bunları (kahraman, duygular vs) sonra öyküyü yazın dedi, bende orataya bu çıktı.
photo
Ödev konusu :
Nihat Hatipoğlu tarzı yazı yazın.
Okuyanın ya göz pınarları dolacak ya da donu..
şaka!
hoca en az 25 sayfalık text verdi, doldurun bunları (kahraman, duygular vs) sonra öyküyü yazın dedi, bende orataya bu çıktı.
photo




