8 Ekim 2016 Cumartesi

N.H. ÖDEV-1


Parke taşlı daracık sokağın sağı solu eski evlerle doluydu. Evlerin çoğu iki kimisi tek katlıydı. Kızıl kiremitleri güneşte parlıyordu. Yolun sonuna varmadan iki katlı bir evin önünde durdu. Yürümekten yorulmuştu. Nefesini düzeltti. Geri çekilip eve baktı. Ahşap kapının üzerindeki tokmağa dokunmayıp yeni takıldığı çok belli olan zile bastı. Zilin çalışı içeriden yankılandı. Kapının açılmasını beklerken dönüp sokağa baktı. O sırada kapı gıcırdayarak açıldı. Kapının açılmasıyla içeriden gelen gün ışığı gözlerini aldı. Gözü biraz alışınca, ışığın kaynağının merdivenlerin sonundaki büyükçe pencere olduğunu gördü. Bu ışıltılı sundurmanın sağındaki odaya buyur edildi. Oda sundurmayla bir tezatlık oluşturuyordu. Perdeler sımsıkı çekilmiş, kasvetli ve havasızdı. İçeride çok az eşya vardı. Rengi solmuş bordo kanepe, iki yanına sandalye konmuş yuvarlak bir masa, içinde ciltleri ayrılmış kitapların bulunduğu bir raf, rafın üzerinde de odayı aydınlatan bir düzine kadar mum vardı. Kanepeye mi yoksa sandalyeye mi oturacağına bir an karar veremedi. Gidip sandalyeye oturdu. Masa örtüsünün üzerindeki minik yanıklardan ve uzun kül parçalarından orada daha evvel defalarca tütsü yakıldığı anlaşılıyordu. Bir an evvel bu şeyin bitmesini ve çıkıp gitmeyi düşündü.





------





olmamış!

yalnız mekan anlatılacak, içerisine karakter konulmayacaktı.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder