20 Ekim 2016 Perşembe

N.H. ÖDEV-3


Yazdan kalma bir gün. Bir saattir yoldayız. Yakın yerlere gidenler inip biniyor, ama bizim gibi otobüsün ilk hareket ettiği yerden başlayarak yolculuk eden iki kişi daha var. Benzi sararmış olan elindeki poşeti sımsıkı tutuyor. Diğer genç olanı, kulağında kulaklıkları kafasını bir o yana bir bu yana sallayıp camdan dışarı bakıyor. Bursa'ya varmamıza otuz kilometre kadar kaldı ancak bu kadar dur kalk yaparak giden bir aracın saat kaçta gara gireceğini kestirmek zor.

- Kaptan inecek var!



İşte yine durdu. Annem yanımda huysuzlanıp duruyor, "hasta değilim ben, niye her ay yollarda süründürüyorsun, yazık değil mi bana?" ama bana da yazık. Bunca ev işinin, çocukların okulunun, koca donu yıkamanın yanında bir de annemle uğraşıyorum. Laftan da anlamıyor. Babamı kaybettiğimizden beri daha da aksi oldu. Bir de şu boğazını tutsa. Neredeyse her gün eve misafir çağırıyor. Onları doyuracağım diye türlü türlü yemekler tatlılar yapıyor. Ucundan kıyısından kendisi de yerken yine şeker komalarına girmese biz de her ay doktor yollarında sürünmeyiz. Çok yoruldum.



- Ne konuşuyorsun kız kendi kendine?

- Eve habire misafir çağırıp ziyafet vermesen diyordum. Hem doktor da uyardı seni son gidişimizde.
- Misafir çağırma demedi doktor bana.
- Tabiki çağırma demedi ama Melek Hanımcım dedi, eve her gün misafir çağırıp gereğinden fazla yemekle dolu bir sofraya oturtmakla onlara kötülük edersiniz. Yaşamak için yemeli, yemek için yaşamamalı, diye de ekledi. 
- Duymadım ben öyle birşey.
- Tabi işine gelmeyeni duymazsın.


Doktorun verdiği ilacı da beğenmiyor. Ya verdiği hapı yutamam deyip şurup istiyor, şurup yazsa "onun etkisi olmaz sen bana iğne yaz" diye tutturuyor. Perhiz verse, bu doktorlar beni öldürecek, onun ye dediği şeyle kuş bile doymaz diyor.



- Kaptan inecek var!



Geç kalacağız. Doktordan randevuyu ablam aldı. Erkene alma diye de tembihlemiştim telefonda. Her işi baştan savma.  Ablam da aynı anneme benziyor, gamsız tasasız. Yaptığı şeyin sonucunu düşünmüyor.  Varsa yoksa kocası, çocukları. 


- Kaptan inecek var!

.........
.......


___________

Jacque Usta senin ve senin gibilerin haberi olsun ki, adamı gereğinden fazla yemekle dolu bir sofraya oturtmak, onun kanına girmek demektir. İnsan çağırdığı misafirlere dostluk etmek isterse, öyle yağlılardan ballılardan sakınmalıdır; boşuna dememişler: Yaşamak için yemeli, yemek için yaşamamalı.
Moliere - Cimri


Kapalı montaj ve leitmotive kullanılarak öykü yazılacaktı.

ama ben yazamadı!

1 yorum:

  1. Ben bu yöntemi pek anlamadı. Biraz okudum leitmotive kullanmayı ama kısa öyküde belki bu kadar yapılabiliyordur.
    Sevgiler

    YanıtlaSil